2007/Jan/15

(หลาก) เหตุผลที่คนรักทะเล

เราชอบทะเล... ใครชอบทะเลบ้าง? ... เคยถามตัวเองกันมั้ยว่า ทำไมถึงชอบทะเล?

เวลาสนุกเราก็ไปทะเล... เศร้าก็ทะเล

รูปนี้ถ่ายที่...เกาะกูด ตูดบาน

นี่ก็... เกาะกูด ตูดบาน

ทำไมเกาะกูด ตูดต้องบานด้วย?

อย่าคิดลึกน่า...

จริงๆ แล้ว เกาะกูด ตูดบาน น่าจะเป็นเพราะค่าใช้จ่ายในการมาเที่ยวเกาะกูด
จะหาที่พักราคาย่อมเยาว์ เป็นหลักร้อยเหมือนเกาะเสม็ดน่ะนะ ฝันไปเลย...
ค่าครองชีพอื่นๆ ทั้งค่าอาหาร และค่าเรือ Speed boat ก็หนักหน่วงพอสมควร
แต่มาถึงแล้ว มันก็คุ้ม น้ำทะเลใสแจ๋ว ธรรมชาติสดๆ เงียบ สงบ
ทั้งที่ไม่ห่างจากกรุงเทพฯ เท่าไหร่เลย (เดินทางยังไม่ทันเหนื่อย)

เกาะเสม็ด เสร็จทุกราย??? ทำไมหว่า ^ ^

รูปนี้ถ่ายแถวๆ อ่าววงเดือน

บ้านพักแสนจะน่ารัก...ฑาลีบุเร... อยู่ตรงปลายสุดอ่าววงเดือน

มุมนี้สบายที่สุดเลย...

ที่นี่...ที่ไหนเอ่ย? ไม่ใกล้ ไม่ไกลจากกรุงเทพฯ

ร่มเยอะๆ เตียงผ้าใบ และ... ส้มตำหาบ (เร่)

ถูกกกกก ต้องนะคร้าบ ...

บางแสนนั่นเอง... ที่นี่อาจจะเป็นทะเลแรกในชีวิตใครหลายคน รวมทั้งเราด้วย ^ ^

เราชอบทะเล... เพราะทะเลมีหลายอารมณ์
สุขก็ไปทะเล เศร้าก็ไปเมากับทะเล เหงาก็มีทะเลนั่งเป็นเพื่อน...
ทะเลจะคอยส่งเสียงคลื่นมาหัวเราะ และร้องไห้กับเรา
ที่สำคัญทะเลจะโอบอุ้มรับอ้วกของเราอย่างเต็มใจไม่เคยบ่นเลยยย...

2007/Jan/09

นิทานเรื่อง ฉันโดนทำร้าย...

มันเป็นตัวอะไรกัน? มันบุกเข้ามาทางไหนก็ไม่รู้ ตอนนี้มันอาศัยอยู่ในร่างกายของฉัน
มันเอาค้อนเข้ามาด้วย มันเริ่มทุบ ทุบ และทุบที่หัว ทำให้ฉันมึนไปหมด ไม่ว่าจะพยายามต่อสู้ปกป้องแค่ไหน ฉันก็ไม่อาจต้านทานแรงควายของมันได้

จากนั้นมันก็เอาก้อนน้ำแข็งมหึมา(เหมือนที่มนุษย์เค้าใช้เล่นสงกรานต์กัน แหนะมันรู้จักด้วย) มาวางตรงกลางใจฉัน ช่วยด้วย...ใจฉันชาไปหมดแล้ว

ในมือมันมีอะไร... เชือกเส้นใหญ่ มันเอามาทำไม ไม่นะอย่ารัดคอฉัน!!!ฉันไม่อยากตายด้วยวิธีนี้ ฉันกลัวคอเป็นรอยเดี๋ยวศพไม่สวย ม่ายยย

มันยังไม่ฆ่าฉันนี่นา...มันกำลังเอาเชือกผูกตรงปากกระเพาะอาหารของฉัน มันทำไปทำไม?มันคงหวังจะให้ท้องไส้ของฉันปั่นป่วนแล้วมันก็ทำสำเร็จ ฉันอยากจะอ้วกๆๆ อาเจียนออกมาเป็นอ้วก !?!?

ในกระเป๋ากางเกงของมันมีกระบอกอะไรอยู่ มันควักออกมาแล้ว มันจะเอาอะไรมาฉีดในร่างกายของฉัน... ไม่นะ อย่าฉีด ฉันไม่ใช่แมลงนะเฟ้ย...ไอ้สาดดดประหลาด
และแล้วมันก็ฉีดเข้าไปที่ตาทั้งสองข้าง ชั่วครู่เดียว น้ำตาของฉันก็เอ่อทะลักขึ้นมาโดยไม่ทราบสาเหตุมันเอาอะไรฉีดฉัน? แต่ไม่หรอกนะ ไอ้ชั่วเอ๊ย แกไม่มีวันจะสมหวัง ฉันไม่ยอมให้น้ำตาของฉันเล็ดรอดออกไปแม้แต่เสี้ยวหยดเดียว...

ฉันเริ่มหมดแรง เริ่มจะพ่ายแพ้ แล้วฉันจะทำยังไงดี ไม่สิฉันยังมีทางสู้ มีคนเคยบอกไว้ว่าฉันมี "อัศวิน" ประจำตัวนี่นา... อัศวินม้าขาว ผู้มาถึงในนาทีสุดท้าย...
ได้โปรดอัศวินจ๋า ช่วยฉันที ท่านอยู่ไหน ได้โปรดมาช่วยฉันด้วย

และแล้วท่านก็ไม่มา เพราะท่านไม่ใช่อัศวินม้าขาว หากแต่เป็น อัศวินตาขาว ต่างหาก...

เวลาผ่านไป ร่างกายของฉันที่โดนสัตว์ประหลาดทำร้ายก็ทรุดโทรมลงเรื่อยๆ หัวที่โดนทุบเริ่มมึนงงหนัก กระเพาะที่โดนมัดไม่มีอาหารไปหล่อเลี้ยง ตาทั้งสองข้างที่พยายามกลั้นหยดน้ำ เริ่มพร่ามัวเต็มทีแต่ใจของฉันกลับแข็งขึ้น...แข็งแรงขึ้น เพราะน้ำแข็งที่มันวางทิ้งไว้

เมื่อไหร่ที่ใจของฉันแข็งแรงพอ ฉันก็จะค่อยๆ รักษาส่วนอื่นในร่างกายให้เป็นปกติแม้ในวันนี้ฉันจะเรียนรู้ว่า ไม่มีอัศวินม้าขาวคอยปกป้องอย่างที่ใครเคยบอกไว้... แต่ฉันก็จะมีใจที่แข็งแรงไว้คอยดูแลปกป้องตัวเองตราบเท่าที่ยังคงต้องอยู่ในดินแดนแห่งนี้... ดินแดนที่ฉันเคยรัก...

จบจ้า...

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า วันที่ใจซบเซา... คนเราก็แสดงออกได้หลายแบบเหมือนกันนะ
และนี่ก็คงจะเป็นแบบหนึ่ง...คลั่งๆ เพ้อๆ แต่ก็รู้สึกเบาขึ้นเยอะทีเดียว

ขอบคุณคนอ่านนะค้า... ที่พากเพียรอ่านมาจนจบ

2007/Jan/05

ต่อให้จบกับทริป อ.ปาย

และที่นี่ก็คือ ที่พักอีกคืนหนึ่งที่เราไปพัก เป็นรีสอร์ทเก๋ไก๋ที่ชื่อ...Love Pai Home...

Love Pai Home อยู่ท่ามกลางอากาศบริสุทธิ์ และบรรยากาศชิลล์ ชิลล์ ของทุ่งนา...
ที่ซึ่งคนกรุงเทพฯ ส่วนใหญ่ได้เห็นแค่ใน TV หรือรายการสารคดีเท่านั้น

บ้านพักมีแค่ 4 หลังตั้งชื่อว่า ดิน น้ำ ลม และ ไฟ

บ้านไฟ (Fire) ข้างในก็เลยทาสีแดง... คงกะจะให้ร้อนแรงสมชื่อ แต่ยอมรับค่ะว่าสีสวยจริงๆ
สังเกตรูปสีแดง ที่ติดอยู่ผนังด้านซ้ายนะคะ
ทาสีแดงทั้ง 2 รูป รูปบนเขียนว่า "เปล่า" ส่วนรูปล่างเขียนว่า "ไม่ได้ขอความเห็น"
"เปล่า ไม่ได้ขอความเห็น" ... !?!?

ห้องน้ำยังสีแดงเลย... ร้อนแรงกันตลอด ไม่เว้นแม้เวลาปล่อยของ

บ้านเจ้าของรีสอร์ทค่ะ.... รู้สึกจะชื่อคุณตั้ม
อิจฉามากๆ ... ชาติก่อนทำบุญด้วยอะไรคะ ?
ชาตินี้ถึงได้มีบ้าน & รีสอร์ทเก๋ไก๋... อยู่ในเมืองที่แสนจะน่าอยู่นี้

ตรงนี้แหละ... ที่นั่งจิบสุรา รับลมกลางคืน

และก็ตรงนี้อีกเช่นกัน... ที่ have breakfast ของพวกเรา

เช้าแล้ว...

ทริปเราก็คงต้องจบลงตรงนี้... ทั้งที่ไม่อยากจบ ไม่อยากกลับ...

แล้วพบกันใหม่ "แน่นอน" ที่ อ.ปาย ... See you again "Pai"

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ http://www.lovepaihome.com